Dino Buzzati, Tatar Çölü’nü 1939’da yazmış ve 1940’da, İtalyan ordusunda görevliyken yayımlamış. Beklemek, ümit etmek ve geçip gitmek üzerine bir roman. Hem beklemek hem ümitlenmek hem de geçip gitmek. Bu romanı çekici kılan sanırım tüm bu kavramları, tüm bu duyguları aynı anda verebilmesi.
Gözden uzakta, bir dağın yamacında ve uçsuz bucaksız bir çölün yanıbaşında, sanki dünyanın sonundaymış gibi resmedilen bir ortaçağ kalesindeki bekleyiş… Askerler, çölün diğer ucundan çıkıp gelecek Tatarları bekliyor. Yıllarca, belki yüzyıllarca süren bir bekleyiş bu.
Tüm dünya bir başka savaşı beklerken yazılan bir savaşı bekleyiş romanı… Hayatla kurgu. Ayna içinde ayna.
Ay Sarayı 