
Samanta Schweblin ve Kentukiler’e dair burada bir yazı daha yazacaktım ama okudukça işler büyüdü; bu Pazar için Gazete Duvar’a yazdım. İleride buraya da alırım.
Romandan çok güzel bir soru:
Alina, kentuki ‘olma’nın daha yoğun bir durum olduğunu geçirdi içinden. Herhangi bir kullanıcı açısından internet ağlarında tamamen anonim olmak azami özgürlük anlamına geldiğine göre -aynı zamanda imkânsız bir istekti bu- başka birinin hayatında anonim olmak acaba nasıl bir duyguydu? (Çeviri: Saliha Nilüfer)
Resim: Midjourney
